Historia

Kozieradka pospolita to znana już od tysięcy lat roślina wieloletnia. Chociaż miejscem jej pochodzenia jest Azja, szczególną popularnością cieszy się zwłaszcza w Europie Południowej. Czasami nazywana jest także „greckim sianem”, albowiem starożytni Grecy i Rzymianie używali jej jako paszy dla bydła. Zaobserwowali jednak, że zwierzęta karmione kozieradkami dają więcej mleka. Na zalecenie „ojca medycyny”, Hipokratesa, kozieradkę ze względu na jej działanie zaczęto przepisywać szczególnie kobietom po porodzie. Roślina pomogła im w zwiększeniu laktacji i zharmonizowaniu ich stanu poporodowego. Przepisywano ją także kobietom cierpiącym na bolesne miesiączki. Popularność zyskała także wśród starożytnych Egipcjan, którzy jej nasiona dodawali do swoich tradycyjnych potraw. Liście kozieradki zostały zaś częścią egipskiego kadzidła Kuphi, którego święty dym stanowił nieodzowną część rytuałów balsamowania. Nasiona kozieradki znaleziono również w grobowcu samego Tutanchamona.

Pochodzenie i uprawa

Miejscem pochodzenia tej jednorocznej rośliny jest Azja. W dzisiejszych czasach jest uprawiana głównie w Indiach i Chinach. Kozieradki dorastają do wysokości jednego metra, kwitnąc śnieżnobiałymi lub jasnożółtymi kwiatami. Owocem tej rośliny jest strąk, w którym przechowywane są jadalne nasiona.

Skład i właściwości

W zależności od składu i ilości zawartych substancji biologicznie czynnych kozieradka jest wszechstronnym ziołem.

Naturalnie ### bezglutenowa### superżywność.

Instrukcja użytkowania

Kozieradka wyróżnia się typowym aromatem przypominającym lubczyk lub seler. Można ją stosować do produkcji chleba i najróżniejszych słonych wypieków, którym nadaje ciekawy smak. Jest ona odpowiednią przyprawą do ryb, warzyw oraz innych potraw.

Pochodzenie:

Indie